Boş Levha
Okunmaya Değer İçerikler

Özdemir Asaf’ın Hayatı ve Sözleri

Özdemir Asaf'ın Hayatı ve Sözleri

0

Duyguların şairi Özdemir Asaf… Gerçek ismi Halit Özdemir Arun olan şairin hayatı, şiirleri, ve sözlerinden oluşan kısa bir içerik oluşturduk.

Özdemir Asaf, 11 Haziran 1923 senesinde Ankara’da doğdu. Kendisinden bir gün sonra doğan ikiz kız kardeşi olduğunu biliyor muydunuz? İstanbul’da oturan Özdemir Asaf’ın babası Mehmet Asaf, Cumhuriyetin kurucularından biri olduğu için Mustafa Kemal kendisini Ankara’ya çağırdı. Böylece Özdemir Asaf’ın doğumu Ankara’da gerçekleşti. Mehmet Asaf erken yaşta hayatını kaybetti ve aile 1930 yılında İstanbul’a geri dönmek zorunda kaldı.

Halit Özdemir Harun, daha soyadı kanunu çıkmadığından dolayı kayda Özdemir Asaf olarak geçirildi. Kanun çıktıktan sonra çıktıktan ailesi ve kendisi Arun soyadını aldı.

Galatarasay Lisesi’ne giden Özdemir Asaf, daha sonra Kabataş Erkek Lisesi’ne geçiş yaptı. Mezun olduktan sonra ise İstanbul Üniversitesi girdi fakat üniversite eğitimini yarıda bıraktı. Hukuk, İktisat ve Gazetecilik Fakülteleri’ne girmesine rağmen hepsini yarıda bıraktı.

Özdemir Asaf, ilk evliliğini Üniversite’de aşık olduğu Sabahat Hanım’la yaptı.Sebahat Hanımı ile bir birilerini çok sevmelerine rağmen beklentileri başka olduğu için boşanma kararı aldılar.

İlk evliliğinde Tanin ve Zaman gazetelerinde çeviri işleri yapan Özdemir Asaf’ın ilk yazısı, Uyanış dergisinde yayımlandı. 1953 senesinde Sanat Basımevi’ni açarak kitaplarını Yuvarlak Masa Yayınları adı altında yayımlandı. Özdemir Asaf, 1962 senesinde Türkiye’nin ilk kadın fotoğrafçısı olan Yıldız Moran ile ikinci evliliğini yaptı.

28 Ocak 1981’de 57 yaşındayken      hayata gözlerini yumdu. R harfini söyleyemeyen Özdemir Asaf, çok kibar, duygu dolu, kocaman yürekli ve sevgi dolu bir insan olarak anlatılırdı. Özdemir Asaf, bıraktığı eserler ile ölümsüzleşerek kalplerimize kazındı. Gelin bu değerli edebiyatçının sözlerine ve şiirlerine bakalım

Özdemir Asaf Sözleri

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi, şimdi güzelliklerin bile çirkin..

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri? Yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?

Kim bilir kaç kişi ayrı yataklarda, birbirine sarılarak uyuyordur.

İnsan parasını kaybedince fakir, özgürlüğünü kaybedince esir, aşkını kaybedince şair olurmuş.

Bekle dedi, bekle dedi gitti ben beklemedim, o da gelmedi. Ölüm gibi bir şey oldu ama kimse ölmedi.

Ne zaman imkansızı seversen, işte o zaman gerçek seversin.

Rüzgâr yelkensiz de olsa gene rüzgârdır. Ama rüzgârsız yelken bir bezdir.

Mutluluğun gözü kördür, yalnızlık sağır. Ondandır biri tökezleyerek yürür, öbürü uykusunda bile bağırır.

Evlilik, iki kişilik yalnızlıktır.

Özdemir Asaf Şiirleri

Aynanın Oyunu

 

Bir çocuk doğdu, bendim.

Sıraya girdim insanlar içinde.

Alay bayrak büyüdüm

Odalar, sofalar içinde.

Bir ayna doğdu, gördüm.

Sıraya girdi aynalar içinde.

İsime geldi, aldım,

Çarşılar, pazarlar içinde.

Bunca yıl yüzüne baktım.

Kendisini aşmadı

Olanlar içinde.

Bir sabah uyandım,

Duruyordu karşımda

Düşmancasına,

Bir cam,

Aldanmış,

Kendini ayna sanmış..

 

Ağlamak

Ağlamak

Bazı acılarda yetmez

Bazı ölümlere

Örtüsüdür bazı acıların

Örter, örtülmez

Savunur bir süre

Ağlayanlar sevinmeli

Sevin ağlıyabiliyorsan

Acılar art arda dinmeli

Durur bir nöbetçi gibi

Durur bir bekçi gibi

Zamana gülmeli gülmeli

Sevin ağlıyabiliyorsan

Unutmanın kardeşidir ağlamak

Uyur uyanır yatağında duyguların

Düşüncenin kucağında hep çocuktur

Ağlamak.

Lavinya

Sana gitme demeyeceğim.

Üşüyorsun ceketimi al.

Günün en güzel saatleri bunlar.

Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.

Gene de sen bilirsin.

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,

İncinirsin.

Sana gitme demeyeceğim,

Ama gitme, Lavinia.

Adını gizleyeceğim

Sen de bilme, Lavinia.

Özlem

Bir gece,

Gecede bir uyku..

Uykunun içinde ben..

Uyuyorum,

Uykudayım,

Yanımda sen.

Uykumun içinde bir rüya,

Rüyamda bir gece,

Gecede ben..

Bir yere gidiyorum,

Delice..

Aklımda sen.

Ben seni seviyorum,

Gizlice..

El pençe duruyorum,

Yüzüne bakıyorum,

Söylemeden,

Tek hece.

Seni yitiriyorum

Çok karanlık bir anda..

Birden uyanıyorum,

Bakıyorum aydınlık;

Uyuyorsun yanımda.

Güzelce..

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.