Boş Levha
Okunmaya Değer İçerikler

Pencereden Sevgiler

0

Fısıldayanlara inat, sesli mazeretlerini sunan bir yığın gülüş ilişti aklımın köşesine bugün dedi..

Sarhoş bir baharı kucaklamaya hazır bu kadar düş varken,

Hayat  gerçekçi ol teranelerinde ne hoş!

Yine de onu dinlemeyen bir çok renk var bu yerde.

Toplumsal her olguyu kendimden çıkardığımda geriye gerçekten ben kalıyorum.

Böyle düşündüğüm o kısacık anları ne kadar seviyorum bir bilsen..

Sahi ,yaşamı seçememek verilenlerle bir şekil yaratmaya çalışmak hayal gücü olmayan insanlar için zor mudur sence de?

işte bu yüzden seviyorum seni.

Pencerenin camından sarkıttığın saçlarınla her sabah yürüdüğüm yoldan köşeyi dönüp kaybolana kadar gidişimi izliyorsun.

Bu benim için güzel bir delilik.

Düşleri olmayan insanlar pencereden bakmaz demişti annem bir kere.

Öyle uzun uzun izlemezler gidişleri, kayboluşları, ve yeniden dönüşleri.

Babam hiç dönmedi ama olsun..

Biz annemle düş kurmayı öğrendik.

Sen hiç mahzun kalma diye ben dönmeyi öğrendim.

Ama ne yalan söyleyeyim  içimde hep kaybetme korkusu var.

beni sevebilmen için daha çok neden yaratmalıyım kendime

Bak, dışarıda ki güneş bütün endamıyla dar sokakların arasından geçip puslu yüzüne sokuluyor.

Gözlerin böyle zamanlarda kehribardan bal rengine dönüyor.

Ben seni izliyorum, sen sessizliği..

Sözcüklerle konuşmayı aştığımız anlardan sadece biri.

Sende gördüğüm her ayrıntı başka bir düşe açılan sonsuz kapılar açıyor yüreğimde.

Seni sevmek ufkumda bir yelpaze.

Hayat ne güzel geliyor..

Şehirler sıcak, insanlar umutlu, pencereler hep açık..

Bütün bunları konuşabilmek, söyleyebilmek istiyorum yüzüne..

Fakat sevgiyi dile dökmenin uğursuz bir çırpınış olduğunu düşündüren bir toplum büyüttü bizi bilirsin..

Geç kalınmış yarınlara emanet ettik söyleyemediğimiz her güzel sözleri.

işte bundandır bilmeni isterim ki  dile getiremediğim bir çok anlamsın sen.

ardımdan hep baktığını bildiğim açık penceremsin benim..

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.