Friedrich Nietzsche – Tanrının Cehennem Korkusu

0

Friedrich Nietzsche (1844-1900)  Tragedyanın Doğuşundan Ecce Homo’ya giden dik bir yokuşta çekiçle felsefe yaptı. XIX. yüzyıl değerlerini topa tuttu. XX. yüzyılı öngördü. Geniş çapta özdeyiş üslubuna dayanan felsefesi yüksek şiir voltajıyla donatılıydı. Yapıtı, çağımız düşünür ve sanatçılarını derinden etkilemiştir.

Tanrının Cehennem Korkusu

Incil’in başında duran şu ünlü öykü sahiden anlaşıldı mı acaba,— Tanrı’nın bilim karşısındaki cehennem-korkusunun öyküsü?… Anlaşılmadı. Bu rahip-kitabı par excellence, bilindiği gibi, rahibin büyük iç sıkıntısıyla başlar onun karşısında yalnızca tek bir büyük tehlike vardır, dolayısıyla “Tannanın karşısında da tek bir büyük tehlike vardır.


Yaşlı Tanrı, tümüyle “Tin”, tümüyle Yüce Rahip, tümüyle yetkin, bahçesinde zevk-ü safa içindedir : ama, canı sıkılıyordun Can sıkıntısıyla tanrılar bile bahşedemez. Ne yapsın? İnşam icadeder, —insan eğlendiricidir… Ama, gel gör ki, bu kez de insanın canı sıkılmağa başlar. Tanrı’sa, bütün cennetlerin tek derdi konusunda son derece anlayışlıdır: hemen başka hayvanlar yaratır.
Tanrı’nın birinci hatası: İnsan için hayvanlar eğlendirici değildir —onlar üzerinde egemenlik kurar, kendisi “hayvan” olmak istemez. —O zaman da Tanrı kadım yaratır. Ve sahiden, işte, artık can kısıntısının sonu gelmiştir,—ama başka şeylerin de sonuyla birlikte! Kadm, Tann’mn ikinci hatasıdır. —“Kadın, özü itibariyle, yılandır, Heva’dır”— bunu her rahip bilir; “Dünyadaki bütün belâlar kadından gelir”—bunu da bilir her rahip, “öyleyse,  bilim de ondan gelir”… îlkin kadından öğrenir insan, Bilgi Ağacı’ nın meyvesinin tadını. —Ne olmuştur? Yaşlı Tanrı’yı bir cehennem-korkusu sarar. İnsanın kendisini onun en büyük hatası olmuştur; kendine bir rakip yaratmıştır; bilim, tanrısallaştırır, —insan bilimsel hale gelince, rahiplerin ve tanrıların sonu gelir! —Çıkarılacak ahlak dersi: Bilim, kendi başına yasak olandır,—tek yasak odur. Bilim, i 1 k günahtır, bütün günahların tohumudur, kaynaktaki kalıtsal günahtır. Yalnızca budur ahlak. —“Bilmeyeceksin”: bütün gerisi bundan sonuç olarak çıkar.—Tanrı’nın cehennem-korkusu, onun kurnazlığını önlemedi. Bilime karşı kendini nasıl savunmalı? Uzun süre, ana sorunu bu oldu. Yanıt: Kov gitsin insanı cennetten! Mutluluk, aylaklık, düşünce üretir,—bütün düşünceler kötü düşüncelerdir… İnsan düşünmemelidir. —Ve, “Kendi Başına Rahip” dertleri icadeder, ölümü, gebelikteki ölüm tehlikesini icadeder, her türlü sefaleti, yaşlanmayı, zorlanmayı, özellikle de hastalığı icadeder, —hepsi bilime karşı savaşım arçaları! Dertler, insanın düşünmesine bütün bunlara rağmen! heyhat! bilgi yapıtı kule olur yükselir, gökleri kuşatır tanrıların haber vermeğe başlar,—ne yapmalı!—Yaşlı Tanrı, savaşı icadeder, hakları birbirinden ayırır) insanların birbirlerini karşılıklı olarak yok etmelerini sağlar (— rahipler için her zaman gerekli olmuştur…). Savaş, başka şeyler yanında, bilimin de huzuru bozan bir şeydir! —Ama, inanılacak gibi değil! Bilgi, rahipten bağımsızlaşma, savaşa rağmen artmaktadır.—Ve son bir karar verir Yaşlı Tanrı: “insan bilimsel olduğu çıktı,-başka çare yok, “onu sularda boğmak gerek!“…

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.